راکتور اب جوشان یا BWR راکتور هسته ای است که از آن برای تولید انرژی الکتریکی استفاده می شود. این نوع راکتور، دومین راکتور مرسوم برای تولید انرژی بعد از راکتور آب فشرده (PWR) است. این راکتور به وسیله ی لابراتوار ملی ایداهو و جنرال الکتریک در دهه ی 50 میلادی توسعه یافت. در حال حاضر جنرال الکتریک در تولید و طراحی این نوع راکتورها تخصص دارد. در BWR ، آب بدون مواد مدنی (آب سبک ) به عنوان خنک کننده و تعدیل کننده ی نوترون استفاده می شود.
گرمای تولید شده در مرکز راکتور طی فرایند شکافت هسته ای، باعث به جوش آمدن آب سرد می شود و بخار به وجود می آورد. بخار به طور مستقیم برای چرخاندن توربین به کار گرفته می شود و بعد از سرد شدن توسط چگالنده (condenser) و بازگشت به حالت مایع به مرکز راکتور برمی گردد و این چرخه به همین ترتیب ادامه می یابد. آب سرد که فشار حدودأ 75 اتمسفر قرار دارد حدودا در دمای 285 درجه ی سانتی گراد به جوش می آید. چون در این چرخه آب به صورت بخار است راکتور نیازی به مبدل گرمایی ندارد.( در راکتورهای PWR جوشیدن (بخار) به صورت عمده وجود ندارد چون در چرخه ی اصلی این راکتورها فشاری در حدود 158 اتمسفر وجود دارد) بازده ی این راکتورها (BWR ) در حدود 34% تخمین زده می شود.

طرح جدید تر BWR به نام " راکتور اب جوشان پیشرفته " یا ABWR معروف است. ABWR در اواخر دهه ی 80 و اوایل دهه ی 90 توسعه یافت و تا کنون نیز استفاده می شود. ABWR تکنولوژی های جدید را به کار می گیرد، مانند کنترل کامپیوتری، اتوماسیون ماشین الات و تأسیسات، تفکیک میله های کنترل، حرکت و الحاق، مکش درون هسته و امنیت بیشتر و ... طرح این راکتور متعلق به شرکت جنرال الکتریک است. شکل زیر طرح یک راکتور ABWR را نشان می دهد.