هواپیمای رادار گریز، هواپیمایی است که از فناوری رادارگریزی ( stealth ) برای اختلال در شناسایی توسط رادار استفاده می کند. همچنین برخلاف هواپیماهای معمولی ، با به کارگیری مجموعه ای از فناوری ها از اشکار شدن توسط مادون قرمز وهمچنین از طریق دیداری ، صوتی و فرکانس های رادیویی، جلوگیری می کند. توسعه ی فناوری رادار گریزی (مخفی کاری) احتمالا به جنگ جهانی دوم وآلمان بر می گردد. هواپیماهای رادارگریز مدرن وشناخته شده ی F-117 "نایت هاوگ" ایالات متحده وB-2 "استلس بمبر" و F-22 "راپتور" و F-35 "لایت نینگ "2 از نوع هواپیماهای رادارگریز هستند. البته هیچ هواپیمایی به طور کامل و 100 درصد ازدید رادار مخفی نیست ولی هواپیماهای رادارگریز به طور قابل ملاحضه ای خود را از اکتشاف و ردگیری توسط رادار در امان نگاه می دارند و احتمال حمله را پایین می آورند . رادارگریزی به منظور کاهش قابلیت کشف ، ردیابی و حمله به این نوع هواپیماها و با استفاده از طراحی و فلسفه ی پیچیده ای ایجاد شده است. این طراحی وفلسفه همچنین شامل مقدار گرما ، صدا و دیگر تشعشعات تولید شده به وسیله ی هواپیما نیز می شود که می تواند به عنوان راهی برای شناسایی آن به کار رود .

ادامه دارد ...