از دستورات "تبدیل صریح" (explicit conversion) که cast نیز نامیده می شود، برای مجبور کردن کامپایلر به تبدیل انواع در زبان C++ استفاده می شود. انواع مختلفی بز دستور cast وجود دارند که یک به یک به انها می پردازیم. برای شکل دادن مقدار یک عبارت به یک نوع دلخواه به صورت زیر عمل می کنیم.


static_cast < "new type" > ("old type" or "expression");

کلمه ی static_cast در بیان می کند که cast به صورت ایستا یا static بررسی خواهد شد. به این معنی که هنگامی که برنامه ی شما کامپایل شد، دیگر در هنگام اجرا، بررسی نخواهد شد که آیا این دستور cast برای اعمال مطمئن هست یا خیر. نتیجه این دستور، تبدیل متغیر یا نتیجه ی یک عبارت (عبارت کوتاه و ساده یا عبارت پیچیده) به نوع اعلام شده در داخل علامت < > می باشد. 
در هنگام کار با کلاس ها با dynamic_cast کار خواهید کرد، که در آن تبدیلات به صورت پویا یا dynamic (در حال اجرای برنامه) بررسی و چک خواهند شد.
نوع بعدی تبدیل صریح، const_cast نام دارد که برای از بین بردن "ثابت بودن" یک ثابت یا یک عبارت به کار می رود.
reinterpret_cast و safe_cast نیز انواع دیگری از این دستورات هستند که در پست های بعدی به سراغ آنها می رویم.