Nehalem وquick path .
معماری نهالم(nehalem )از سیستمی به نام quick path استفاده می کند. این سیستم ارتباط بین پردازنده ،حافظه ی اصلی و دیگر قطعات را در بر می گیرد. در پردازنده های قدیمی تر اینتل ،فرمان ها به وسیله ی یک کنترل کننده ی ورودی و خروجی (I/O )به یک کنترلر حافظه متمرکز می رسید. کنترل کننده حافظه اطلاعات را از حافظه ی اصلی دریافت کرده و به پردازنده می فرستد. پردازنده اطلاعات را پردازش می کند و نتایج را از طریق کنترل کننده ی حافظه به کنترل کننده ی ورودی وخروجی می فرستد.هنگامی که ریزپردازنده ها به وسیله ی قرار گرفتن چند پردازنده در روی یک تراشه (چند هسته ای شدن ) پیچیده تر می شوند،این روش کارامدی خود را از دست می دهد. با معماری قدیم پردازنده ها ،تراشه های اینتل دارای پهنای باند حافظه ی ،21 گیگابایت در ثانیه بود. Quick path پهنای باند حافظه را بهبود بخشیده است و اجازه ی انتقال حجم بیشتری از اطلاعات رادر هر ثانیه می دهد. پردازنده های جدید از این فناوری جدید ارتباطات غیر متمرکز بین پردازنده و حافظه،استفاده می کنند. که به معنی این است که به جای یک کنترل کننده ی حافظه ی متمرکز ،هر پردازنده دارای کنترل کننده ی حافظه ،حافظه ی اختصاصی داده شده و حافظه ی cache مختص به خود می باشند. پردازنده ها به طور مستقیم با مرکز ورودی و خروجی (I/O ) ارتباط برقرار می کنند.،و فرمان ها از مرکز I/O به پردازنده ها می اید. به خاطر اینکه هر پردازنده دارای کنترلر حافظه ،حافظه و cache مختص خود است، اطلاعات به طور ازادانه تری جریان می یابد.هر پردازنده می تواند با حافظه ی اختصاصی یافته خود با سرعت 32 گیگابایت در ثانیه ارتباط برقرار کند.
پردازنده های معماری نهالم همچنین دارای اتصال داخلی نقطه به نقطه در بین پردازنده ها ی خود هستند. به این معنی که اگر یکی از پردازنده ها به اطلاعات داخل cache یک پردازنده ی دیگر احتیاج داشته باشد ،می تواند مستقیما به پردازنده ی مذکور درخواستس ارسال کند و پاسخ را دریافت کند. هر اتصال داخلی یک گذرگاه اطلاعات مجزا است و اطلاعات می توانند همزمان در دو جهت منتقل شوند(دوطرفه). که باعث افزایش سرعت انتقال اطلاعات می شود. سرعت انتقال اطلاعات بین پردازنده ها و مرکز i/o می تواند بیش از 25 گیگابایت در ثانیه باشد.