"مری کوری" (متولد نوامبر 1867 - درگذشته جولای 1934 ) شیمی دان معروف فرانسوی- لهستانی بود که بر روی پرتوزایی (رادیواکتیویته) مواد کارمی کرد. او از پیشگامان حوزه ی رادواکتیویته و اولین کسی بود که دو جایزه نوبل فیزیک و شیمی را کسب کرده و همچنین اولین پروفسور زن دانشگاه پاریس و اولین زن دریافت کننده ی جایزه نوبل بوده است.

 

مری کوری در شهر "ورشو" -امپراتوری شوروی سابق یا لهستان امروزی- به دنیا آمد و تا 24 سالگی در آنجا زندگی کرد؛ در 1891 به همراه خواهرش برای مطالعه به پاریس مهاجرت کرد و در آنجا مدارج عالی و کار تحقیقاتی خود را شروع کرد و موسسه کوری را در پاریس و ورشو تاسیس کرد. وی به همراه همسر خود، "پی یر کوری" (pierre curie) مشترکا یک جایزه نوبل فیزیک و دختر او نیز به همراه همسرش (ارین و فردریک) نیز یک جایزه نوبل دریافت کرده اند.

دستاورد های وی شامل ایجاد تئوری رادواکتیویته، تکنیک های ایزوله کردن ایزوتوپ های رادواکتیو و کشف دو عنصر جدید پولونیوم (نام گذاری به افتخار کشورش لهستان - poland ) و رادیوم می شود. تحت هدایت وی اولین پژوهش ها بر روی درمان سرطان ها با استفاده از ایزوتوپ های رادیواکتیو انجام گرفت. در 1932 "موسسه رادیوم" را در زادگاهش ورشو (warsaw) راه اندازی کرد که به وسیله خواهر بزرگترش که یک فیزیک دان بود هدایت می شد. "کوری" واحد سنجش رادیواکتیویته ، و عنصر "کوریم" به افتخار مری کوری نام گذاری شده اند.

مری کوری در سال 1934 در سن 66 سالگی درگذشت، و وفاتش بی تاثیر از موادی که سال ها بر روی آنها کار می کرد نبود. به یاد و افتخار وی مدارس ، موسسات، تندیس ها ، فیلم ها ، مدال ها و تمبرها مختلفی ایجاد شده است، به طوری که هیچگاه یاد این دانشمند توانا و پیشرو و همکارانش که قلمرو جدیدی را در علم فیزیک و شیمی ایجاد کرده اند، از ذهن نسل های آتی پاک نخواهد شد...