"جان براون" (متولد 9 می 1800 ، درگذشته 2 سبتامبر 1859 ) از طرفداران انقلابی ضد برده داری در قرن نوزدهم در آمریکا و خواهان مقابله مسلحانه با برده داری بود. او "قتل عام پاتاواتامی" (قتل برده داران..) را در زمان خشونت های کانزاس، و یورش ناموفق "هارپرس فری" (یورش به زرادخانه دولت مرکزی..) را رهبری کرد. هدف جان براون، که "آبراهام لینکلن" او را فردی "افراطی و گمراه" می داند، حمله به زرادخانه ایالت ویرجینیا ، مسلح کردن بردگان و آزاد ساختن این ایالت و گسترش فعالیت خود به دیگر ایالت ها بود. که البته (متاسفانه) در این کار موفق نبود و بعد از تصرف زرادخانه به وسیله جان براون و تعدادی از یارانش، بردگان به کمک او نیامدند و دولت مرکزی نیز به کمک گروهی از بهترین افراد خود وی را دستگیر کرد. بعد از آن وی در یکی از جنجالی ترین محاکمه های تاریخ آمریکا توسط دادگاه به جرم خیانت و قتل به دار آویختند. فعالیت وی باعث تسریع روند ضد برده داری در آمریکا شد و چند سال بعد رئیس جمهور آبراهام لینکلن در دوران ریاست جمهوری خود توانست برده داری را تا حد زیادی در کشورش (و شاید تا حدودی در جهان) برندازد و آزادی بردگان را در یکی از حساس ترین برهه های کشور اعلام کند. معلوم است که هر دو این مردان بزرگ دارای هدفی یکسان بوده اند ولی شاید در روش و وسیله با یکدیگر متفاوت بودند و سرانجام هر دو نیز جان خود را در این راه فدا کردند...

"اعتقاد من این است که اگر در این جهان بزرگ ، تنها یک چیز مستحقّ جان نثاری و خون افشانی باشد ، و لیاقت آن را داشته باشد که من و یارانم در راه تحقّقِ آن جان فدا کنیم ، آن یک چیز ، به زعم من ، فقط و فقط «آزادی» است." (جان براون)