برخورد دهنده ی هادرون بزرگ یا LHC-Large hadron collider بزرگترین و پرانرژی ترین شتاب دهنده ی ذرات ( تا کنون ) در جهان است. یک سینکروتون ( دستگاه تقویت و تسریع ذرات باردار - شتاب دهنده ی ذرات ... ) که به منظور تصادم پرتوهای متقابل ذرات ( یا پرتون ها با انرژِی 7 تریلیون الکترون ولت ( 1/12 میکرو ژول ) در هر ذره، یا هسته ها با انرژِی 574 تریلیون الکترون ولت ( 92 میکرو ژول ) در هر هسته ) فعالیت میکند... ( هر ژول ، 6/2*10^18 الکترون ولت است ) .
واژه ی هادرون ( Hadron ) به معنی ذره ای متشکل از کوراک ها است. دانشمندان انتظار دارند که به وسیله ی این دستگاه بتوانند پاسخ بعضی از سوالات بنیادی فیزیک را پیدا کنند یا حداقل LHC راهنمایی برای حل سوالات بنیادی و شناخت عمیق ترین قوانین طبیعت باشد. شتاب دهنده ی LHC در تونلی به طول 27 کیلومتر در مسیر دایره ای در عمق 175 متری زمین در زیر مرز فرانسه و سوئیس نزدیک ژنو بنا شده است. این شتاب دهنده به وسیله ی سازمان تحقیقات هسته ای اروپا - CERN به منظور آزمایش و تحقیقات بر روی فیزیک ذرات پر انرژی مانند وجود ذره ی فرضی هیگز ( Higgs boson ) و خانواده ی بزرگ ذرات جدید پیشبینی شده به وسیله ی " وحدت بزرگ " ، ایجاد شده است. همچنین این ازمایشگاه با همکاری بیش از 10000 دانشمند و مهندس از بیش از صد کشور جهان ساخته شده و فعالیت می کند.
در دهم سپتامبر 2008 پرتوهای پروتون با موفقیعت برای اولین بار حلقه ی اصلی LHC را طی کردند، ولی 9 روز بعد عملیات به علت یک مشکل جدی بین دو آهن ربای خمشی ابر هادی متوقف شد. تعمیرات و افزودن سیستم های امنیتی اضافی حدود 1 سال طول کشید. در 20 نوامبر 2009 پرتوهای پرتون دوباره با موفقیعت مسیر را دور زدند. و اولین تصادم پرتون با پروتون با انرژی 450 گیگا الکترون ولت در هر پرتو در سه روز بعد به ثبت رسید. LHC در 30 نوامبر 2009 پرانرژی ترین شتاب دهنده ی ذرات در جهان شد و به رکورد 1/18 تریلیون الکترون ولت که در اختیار شتاب دهنده ی " تواترون " ( tevatron ) بود ، دست یافت. پس از تعطیلی در زمستان 2009 ، LHC دوباره شروع به کار کرد و به پرتوها تا 3/5 تریلیون الکترون ولت انرژی داده شد و LHC به نصف مقدار در نظر گرفته شده خود دست یافت. در 30 مارس 2010 اولین تصادم با برنامه بین دو پرتوی 3/5 ترا الکترون ولت انجام شد و رکورد جدیدی برای برخورد ذرات پر انرژی به دست انسان ثبت شد.